Essen 3+9

By 8 september 2015 Heren No Comments

Essen 3 + 9

 

Het EK 2015 voor de herenselectie was een EK met alles erop en eraan: van zon en zonnebrand tot regen en modder, van super mooie aanvallen tot aanvallen die totaal niet liepen, met ruime cijfers gewonnen en ruime cijfers verloren, van debutanten tot een afscheid, ziekte, blessures en ook heel veel genoten.

Het is nu meer dan een week geleden dat we terug zijn gekomen van het EK in Essen, emoties zijn bedaard en we kunnen weer helder nadenken: ‘Oja, er is ook nog een wereld buiten kanopolo om’.

EKE_5084

 

Het gevoel dat binnen de herenselectie overheerste op woensdag en donderdag was veel genieten, grapjes en we voelde dat we in een soort ‘flow’ terecht kwamen. De laatste training woensdag voor de opening ging lekker, donderdag gingen de eerste wedstrijden heel goed en die hebben we ook relatief makkelijk gewonnen. Echter vrijdag was een hele andere dag, tegen Frankrijk met ruime cijfers verloren en de eerste wedstrijd in de tussen-poule tegen Duitsland ook ruim verloren. We waren weer met onze beide voeten op aarde terecht gekomen. Er was nog geen man overboord want als we zaterdag twee wedstrijden wonnen dan zaten we alsnog in de halve finale. Zaterdagochtend waren we super goed opgeladen en klaar om te knallen tegen Zwitserland. Deze wonnen we dan ook overtuigend. Toen wisten we dat we tegen Denemarken genoeg hadden aan een gelijkspel maar dat is niet in onze stijl om voor een gelijkspel te spelen. Wij probeerde weer een soortgelijke wedstrijd neer te leggen als tegen Denemarken maar helaas kwam het er niet uit bij ons. Bovendien hadden we ook een beetje pech dat de scheidsrechters erg slecht waren, Jouke ziek was, Sjoerd tijdens de wedstrijd een rib kneusde en dat ik hard op mijn duim werd geslagen. Dit mag natuurlijk geen excuus zijn want als we 10x spelen tegen Denemarken dan zouden we normaal 9x winnen, heel teleurstellend maar het lukte niet om te winnen.  Na deze cruciale wedstrijd waren we dan ook erg down maar de keiharde realiteit kwam tot ons dat we die avond nog een wedstrijd moesten spelen tegen Polen. Gelukkig hebben we die winnend af kunnen sluiten om zondag tegen Zwitserland voor de 5de en 6de plek te spelen. We hebben allemaal heel hard ervoor gevochten maar de 5de plek zat er niet meer in zoals jullie allemaal vast hebben kunnen volgen. Desondanks ben ik wel trots op het team voor de vechtlust, het nooit opgeven en soms ook het beeldschone spel dat we hebben kunnen laten zien.

 

Zoals de meest close betrokken personen al weten: ik stop met kanopolo bij de Nederlandse Herenselectie. In totaal heb ik 3 jaar bij de Jeugdselectie gespeeld en 9 jaar bij de Nederlandse Herenselectie gespeeld met in alle jaren veel prijzen behaald. Ik stop met de heren omdat de trainingen, toernooien en het reizen elke keer veel tijd, geld en energie kosten, het resultaat viel tegen dit jaar maar dit is absoluut niet de reden om te stoppen want ik geloof absoluut in de kwaliteiten van dit team. Ik blijf wel trainen en competitie varen maar graag geef ik het captainsbandje door die ik de laatste jaren met trots heb mogen dragen. Ik heb altijd geprobeerd het maximale eruit te halen en te werken aan de toekomst van het team. Veel jonge talenten hebben meegetraind waarvan sommige het ook gehaald hebben in het definitieve team (inclusief dit jaar met twee debutanten). Er staat een super goed team dat zeker voor de prijzen meestrijd de komende jaren.

Bedankt oude- en nieuwe teamgenoten en coaches voor de geweldige ervaringen en inspanningen die we samen hebben gedaan, bedankt familie, kanovrienden, supporters, voor alle support en gezellige sfeer. En natuurlijk Ellen; bedankt voor het intensief meeleven en de support. Tot snel op de tribune of wie weet op een andere manier!

 

Jurjen